کود فن فید امکس یک امولسیون کاملا محلول در آب از آهن کلاته شده با EDTA و نیتروژن است که به خوبی کمبودهای ناشی از آهن را برطرف می‌کند. در صورت استفاده منظم از این کود در برنامه تغذیه‌ای گیاه از بروز کمبود آهن جلوگیری می‌کند.

آهن نقش مهمی در واکنش‌های تنفس و فتوسنتز ایفا می‌کند. کمبود آهن به طور ویژه در خاک‌های آهکی و قلیایی ( pH های بالاتر از ۸) اتفاق می‌افتد.
کمبود آهن نوارهای متمایز زردی را بر روی برگ‌های جوان غلات دانه ریز و بافت‌هایی که علائم را سریع‌تر نشان می‌دهند ایجاد می‌کند. درختان میوه ( سیب، گلابی و انگور) در صورت کمبود آهن بافت‌های زرد با رگبرگ‌های اصلی و فرعی سبز را نشان می‌دهند.

فن فید به صورت محلول‏‌پاشی روی برگ‌‏ها استفاده می‌‏شود. جهت مصرف ابتدا ظرف کود را به خوبی تکان دهید و سپس ظرف سمپاش را تا نصف مقدار آب مورد نیاز پُر کنید. پس از آن مقدار مورد نیاز از کود فن فید را اندازه‌‏گیری کرده و در حالی که به همزدن ادامه می‌‏دهید کود را به مخزن اضافه کنید. سپس با اضافه کردن آب، به حجم برسانید و محلول‏‌پاشی کنید. فن فید قابلیت اختلاط با اغلب کودها و سموم را دارد اما بهتر است قبل از آن آزمایش در سطوح کوچک انجام شود

کود کا ۴۱ امکس امولسیون غلیظی از پتاسیم بوده که با منیزیم و گوگرد غنی شده است. این ترکیب ضمن تقویت گیاه و رفع کمبودهای عناصر، منجر به افزایش گل‌دهی و میوه‌دهی و بهبود کیفیت محصول می‌شود. کا ۴۱ باعث بهبود و تسریع رنگ‌گیری میوه نیز می‌شود.

کا ۴۱ به صورت محلول‌پاشی روی برگ‌ها استفاده می‌شود. جهت مصرف ابتدا ظرف کود را به خوبی تکان دهید و سپس ظرف سمپاش را تا نصف مقدار آب مورد نیاز پُر کنید. پس از آن مقدار مورد نیاز از کود کا ۴۱ را اندازه‌گیری کرده و در حالی که به همزدن ادامه می‌دهید کود را به مخزن اضافه کنید. سپس با اضافه کردن آب، به حجم برسانید و محلول‌پاشی کنید. کا ۴۱ قابلیت اختلاط با اغلب کودها و سموم را دارد اما بهتر است قبل از آن آزمایش در سطوح کوچک انجام شود. میزان مصرف متوسط این کود ۳ لیتر در هکتار است.

کود مایع کب امکس فرمولاسیونی بهبود یافته از کالمکس است که مقدار بُر بیشتری دارد. لذا از آن برای گل‌دهی بهتر و فروت‌ست میتوان استفاده کرد. استحکام میوه، رنگ‌گیری بهتر و افزایش تحمل در برابر تنش‌های محیطی از نتایج کاربرد کب هستند.

کلسیم یک عنصر غیر متحرک است که با حرکت آب در فرآیند تعرق جا‌به‌جا می‌شود. در نتیجه زمانی که گیاه به هر دلیلی روزنه‌ها را ببندد و میزان تعرق کاهش یابد، میزان کلسیم جذب شده هم کاهش می‌یابد. به این دلیل که انتقال این ماده در داخل بافت‌ها به کندی است. بنابراین باید به صورت منظم در دسترس گیاه قرار بگیرد. کلسیم از برگ‌های پیر به برگ‌های جوان و نوک ساقه انتقال نمی‌یابد. لذا محلول‌پاشی منظم کلسیم بر روی برگ‌ها و میوه‌ها بهترین راه برای رساندن کلسیم به میوه‌های در حال رشد است.

کلسیم یک عضو اصلی ساخت دیواره سلولی و غشاء‌ها است. کلسیم در ساختمان تیغه میانی سلول‌ها و بافت گیاهی در ترکیبی به نام پکتات کلسیم وجود دارد و تا زمانی که مقدار آن به اندازه کافی باشد از تخریب دیواره پکتینی جلوگیری می‌شود.

محدودیت در دسترسی به کلسیم به شدت بر تقسیم سلولی اثر منفی می‌گذارد و پایداری و نفوذ پذیری دیواره سلولی را تحت تاثیر قرار می‌دهد. میوه‌هایی که کلسیم بالایی دارند بهتر می‌توانند حمل و نقل شوند.

حداقل ۶۰ درصد کلسیم موجود در گیاهان در دیواره سلولی قرار دارد. کلسیم موجود در دیواره سلولی از سلول‌ها در مقابل میکروب‌هایی که تلاش دارند با شکستن دیواره وارد سلول شوند محافظت می‌کند. همچنین کلسیم باعث انقباض سطوح غشاء سلولی می‌شود که در نتیجه سلول آب کمتری از دست می‌دهد.

افزایش محتوای کلسیم میوه، افزایش ماندگاری میوه و مقاومت در برابر بیماری‌های فیزیولوژیک مانند لکه تلخی و پوسیدگی را در پی دارد.